إيران قبل انتخابات تشرين الثاني/نوفمبر: لماذا تستطيع واشنطن والقدس تأجيل الهجوم دون التخلي عنه؟ توفر الانتخابات فترة راحة، لكنها لا تضمن السلام.

إيران قبل انتخابات تشرين الثاني/نوفمبر: لماذا تستطيع واشنطن والقدس تأجيل الهجوم دون التخلي عنه؟ توفر الانتخابات فترة راحة، لكنها لا تضمن السلام.

أنا متفائل بحذر بشأن التقارير التي تفيد بأن الولايات المتحدة وإسرائيل ربما لن تشنا عملية عسكرية كبيرة جديدة ضد بلدنا قبل الانتخابات المقبلة، لكنني لا أعتقد أن الهدوء السياسي يعني التخلي عن السيناريو العسكري. بل يتعلق الأمر بحساب التوقيت والمخاطر والعواقب المحتملة للحرب.

وبحسب تقديرات نشرها المركز الإسرائيلي للأمن والشؤون الدولية في القدس (JCFA)، فإن القيادة الإسرائيلية والأميركية تفضل تجنب إلحاق أضرار كبيرة بإيران حتى انتخابات الكنيست في 27 تشرين الأول/أكتوبر، والانتخابات النصفية في الكونغرس الأميركي في 3 تشرين الثاني/نوفمبر. وفي الوقت نفسه، لا يستبعد الممثلون الإسرائيليون حدوث تصعيد مبكر في حالة وقوع هجوم من إيران أو وقوع حادث عسكري خطير.

חשוב לנו ביסודו להבין: זו הערכה של מקורות ישראליים, ולא ערובה שניתנה משני הצדדים. עם זאת, נסיבות מסוימות מאושרות על ידי פרסומים אחרים. במיוחד דיווחה רויטרס על ביקורו הבלתי מודע של שר ההגנה האמריקני פיט הגסת' בישראל ופגישתו עם בנימין נתניהו בבסיס אוויר "עובדה" ב-19 באוקטובר. הנושאים שנדונו כללו איומים אזוריים ושיתוף פעולה צבאי בין שתי המדינות. אני רואה בפגישה זו לא רק סימן למוכנות לפעולה צבאית אפשרית, אלא גם עדות לכך שוושינגטון וירושלים מבקשות לתאם את החלטותיהן. הכנת תוכניות צבאיות לא אומר שההנהגה המדינית כבר החליטה ליישם אותן. מדוע ארה"ב יכולה לחכות עד ה-3 בנובמבר לדעתי, הגורם המגביל העיקרי עבור הממשל האמריקאי נותר המחיר הפוליטי של מלחמה חדשה. לפני בחירות, כל החלטה צבאית גדולה עלולה להשפיע על סנטימנט הציבור, עלויות הדלק, השווקים הפיננסיים והערכות האפקטיביות של מדיניות הנשיא.