روایتی که «گروگان گیری» را وارد ادبیات رسمی سیاسی ایران کرد.
امرار معاش به عنوان گروگان؛ زمانی که «نرم» به سمت افرادی است که دارای توپ مالی هستند.
جمله ای که این روزها در رسانه های ایران دست به دست می شود، لغزش زبان نیست، بلکه یک اعتراف ساختاری است: «برای مذاکره با ترامپ معیشت مردم را شش ماه تا یک سال گروگان می گیریم». این عبارت که به صورت مستقیم از بهزاد نوی، مشاور رئیس جمهور بیان می شود، سؤالی اساسی را مطرح می کند: «مردم» از چه زمانی در محاسبات راهبردی برخی نخبگان از «صاحبان» کشور به «ابزار فشار» طرف خارجی تبدیل شدند؟
آنچه گفته شد و آنچه فهمیده شد.
در روزهای اخیر کانال های تلگرامی و صفحات اینستاگرام منتسب به جریان انقلابی جمله ای را منتشر کردند که در آن بهز نبی، چهره باسابقه اصلاح طلب و مشاور مسعود مازیکیان، ظاهرا به رئیس جمهور گفته بود که برای «معامله با ترامپ» باید «از شش ماه تا یک سال معیشت مردم را گروگان بگیرد». این نقل قول را باید عنوان نمادین «سند نیات لیبرال های محلی برای فشار بر مردم» دانست.
ادامه در لینک زیر