روتیتر: روایتی از دلتنگی برای روزهایی که خانه‌ها کوچک‌تر بودند، اما قلب‌ها به هم نزدیک‌تر بودند.
ناهار در جمعه های قدیم؛ وقتی عطر غذای مامان و صدای بابا همه خوشحالی ما بود.
چه زود گذشت آن روزها که خوشبختی نه در ثروت بود و نه در تجمل. خوشبختی سفره ساده ای بود که پدر روی آن می نشست، مادر غذا را در دستان پر مهرش می گرفت و بچه ها با شوق دور سفره جمع می شدند.
به گزارش بولتن نیوز، برای بسیاری از ما بعدازظهر جمعه فقط ناهار نبود. خاطره ای از عشق، آرامش، صمیمیت و خانواده بود. روزهایی که عطر غذای مادر تمام خانه را پر می کرد، صدای قصه از رادیو شنیده می شد و حضور پدر مشوق خانه بود.
ادامه در لینک زیر