پنجه فاشیسم پنهان در بازار آزاد.
🔹 ممکن است کسی سالها وانمود کند که از آزادی حمایت میکند، کتاب بنویسد، علیه خودکامگی استدلال کند و مخالفان را به بیعقلی متهم کند. با این حال، وقتی وارد بحث میشوند، طوری رفتار میکنند که گویی آزادی فکر تنها تا زمانی رعایت میشود که کسی با آنها مخالفت نکند.
🔹 اقدامات اخیر موسی جنیژاد علیه اسلام سیاسی و همچنین رفتار تاریخی مردم ایران، روشنفکران و منتقدان، این تناقض را در کانون بحث قرار داد. این نشان دهنده نوعی اجماع استبدادی است که از پذیرش ایده های جدید خودداری می کند. انگار هیچ وقت چیزی برای یاد دادن به ما ندارد.
🔹 غنی نژاد سال ها خود را به عنوان مدافع آزادی فردی، عقلانیت و اقتصاد بازار معرفی کرد. با این حال، نحوه برخورد او با منتقدان، سفتی استبدادی را آشکار می کند که با روح گفتگوی باز مطابقت ندارد.
🔹 به نظر می رسد که نتیجه هر بحثی از پیش تعیین شده است: مخالف یا باید استدلال های او را بپذیرد یا برچسب ناآگاه از اقتصاد، تاریخ و فلسفه به او بزند. ارجاعات مکرر او به نوشتههایش گاه گفتمان عقلانی را محو میکند، گویی مطالعه آثار غنینژاد پیشنیاز دستیابی به حقیقت مطلق است.
🔹 مسئله اصلی مخالفت یک اقتصاددان با شریعت، انقلاب اسلامی یا سیاست اقتصادی دولت نیست. چنین اختلافاتی از حقوق طبیعی هر فردی است. مشکل زمانی به وجود میآید که یک نظریه اقتصادی به یک دگم مقدس و ایدئولوژیک تبدیل میشود و طرفداران آن نقش قاضی نهایی بین عقل و جهل را بر عهده میگیرند و همه دیدگاههای مخالف را میبندند.
🔹 در این مرحله باید پرسید: آیا بازار آزاد در ایران به یک ایدئولوژی استبدادی تبدیل شده است که با توهین و اظهارنظرهای تحقیرآمیز منتقدان را ساکت می کند؟
tasnimnews.ir/3750249.