جام 31 و فرصت دیپلماسی اقلیم ایران.
تغییر اقلیم دیگر موضوعی نیست که به جلسات ویژه محیط زیست محدود شود. تصمیماتی که امروز در کنفرانس های آب و هوایی سازمان ملل گرفته می شود می تواند بر صادرات انرژی، سرمایه گذاری های صنعتی، روابط تجاری و حتی مسیر توسعه کشورها در فردا تاثیر بگذارد. به همین دلیل حضور رئیس جمهور علوم پزشکی در شصتمین کنفرانس اعضای کنوانسیون تغییرات آب و هوایی سازمان ملل متحد (COP31) در آنتالیا حضوری است که باید در پیوند محیط زیست، اقتصاد و سیاست خارجی ایران جست و جو کرد.
رئیس جمهور صبح روز چهارشنبه 20 آبان 1405 برای شرکت در این اجلاس وارد آنتالیا شد، شهری که میزبان یکی از مهم ترین اجلاس های بین المللی در زمینه تغییرات آب و هوایی بین 18 تا 20 نوامبر است. این نشست سران این کنفرانس در روزهای 20 و 12 نوامبر برگزار می شود و فرصتی برای ارائه مواضع سیاسی رهبران کشورها و مستقیم ترین همکاری ها در مورد اقلیم آینده فراهم می کند.
چرا ایران باید پای میز مذاکره باشد؟
یکی از مهمترین جنبه های جام سی و یکم، تاثیر آن بر قوانین جدید اقتصاد جهان است. انتقال انرژی، کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای، توسعه منابع تجدیدپذیر، فناوری‌های جذب و ذخیره کربن و استانداردهای زیست‌محیطی دیگر تنها انتخاب‌های فنی نیستند، بلکه این مسائل به عوامل تعیین‌کننده در رقابت اقتصادی کشورها و تعریف مجدد بازارهای انرژی تبدیل شده‌اند.
ایران در این زمینه موضعی دوگانه دارد. از یک سو برخورداری از ذخایر بزرگ نفت و گاز کشور را به یکی از بازیگران مهم معادله انرژی تبدیل کرده است و از سوی دیگر تغییر سیاست های جهانی در زمینه سوخت های فسیلی و استانداردهای زیست محیطی می تواند آینده صادرات، سرمایه گذاری و منافع اقتصادی کشور را تحت تاثیر قرار دهد.
موضوع اصلی ایران مشارکت در تدوین قوانینی است که بدون توجه به تفاوت سطح توسعه یافتگی کشورها نباید به محدودیت ها و انعطاف ناپذیری یکسان منجر شود. کشورهای در حال توسعه همچنان نیازمند حق انتخاب مسیر توسعه، دسترسی به منابع انرژی و استفاده کافی از توانمندی های ملی هستند. مسئولیت تاریخی کشورهای صنعتی در شکل گیری بحران اقلیمی و تفاوت قدرت اقتصادی کشورها در تعیین تعهدات و سازوکارهای همکاری نیز باید مورد توجه قرار گیرد.