درد حسرت.
پیامدهای تعویق تصمیم گیری در گفت و گو با فرشاد فاطمی.
سوگل دانایی/ نویسنده نشریه.
مغز ما از نظر تکاملی برای تجزیه و تحلیل موقعیت های خطرناک و همچنین موقعیت های خاص آموزش ندیده است. به دلیل اول، تصمیم گیری در شرایط نامطمئن هزینه تصمیم گیری را برای فرد افزایش می دهد. نکته دوم این است که ما انسان ها به طور کلی در مواجهه با عدم قطعیت ریسک گریز هستیم. البته برخی از افراد در شرایط خاص بیشتر از دیگران ریسک می کنند. به خصوص وقتی میزان ضرر احتمالی را نمی دانیم و نمی دانیم در صورت تصمیم گیری چقدر ضرر خواهیم کرد، تمایل به ریسک گریزی داریم.
هر تصمیمی مزایا و هزینه هایی دارد. آنچه متفاوت است فرصت هایی است که در زندگی از دست رفته اند و ممکن است دیگر هرگز پیدا نشوند. در اینجا با مفهومی به نام پشیمانی مواجه هستیم. یعنی مردم از چیزهایی که می توانستند به دست بیاورند و به دست نیاورده اند پشیمان می شوند. برای مثال، بچه دار شدن را در نظر بگیرید. با افزایش سن والدین و تأخیر در تصمیم گیری برای بچه دار شدن، احتمالاً فرصت های کمتری برای بچه دار شدن خواهند داشت. حتی اگر بچه دار شوند، وقتی فرزندشان بزرگ شود، کمتر از او لذت می برند.
مثلاً از خود می پرسید که آیا امروز طلا بفروشم و خانه بخرم یا نه؟ یک تحلیلگر مالی ممکن است به شما بگوید که قیمت طلا در شش ماه آینده سریعتر از قیمت مسکن رشد خواهد کرد. پس بهتر است کمی صبر کنید. حالا شاید تحلیل آن شخص درست از آب در نیامده باشد و قیمت خانه از طلا بالاتر باشد. اما به هر حال، این یک تحلیل هزینه و فایده است. اما در شرایطی که فرصت‌ها از دست می‌رود، یکی از مواردی که کمک زیادی می‌کند، مشورت گرفتن از دیگران است.
وظیفه سیاست گذاری این است که با کنترل طوفان های اقتصادی و کنترل ابهامات پیش رو بتوانند زندگی آرام و لذت بخشی را برای مردم فراهم کنند تا بتوانند در شرایط پایدارتر و با اطمینان بیشتر تصمیم بگیرند. البته در شرایط امروز می توان گفت که همه این اتفاقات تقصیر ما نیست. در نهایت ممکن است جنگ به کشور تحمیل شود و کشور مورد حمله قرار گیرد.