پیامی به منشی که ممکن است کشتی را ترک کند.
شایعه حضور علیرضا دویر در انتخابات کمیته ملی المپیک این روزها بیش از گذشته به گوش می رسد. چند تن از روسای انجمن ها در دیدار با رئیس انجمن کشتی از او خواستند تا برای سرپرستی این کمیته وارد میدان شود، پیشنهادی که شاید از نظر اداری جذاب باشد اما در آن سوی ماجرا خانواده کشتی گیران چندان از شنیدن آن خوشحال نیستند. ورزشکاران و اهالی این رشته دوست ندارند فردی که در چند سال گذشته برای کشتی زحمت کشیده به این زودی خانه اش را ترک کند.
دبیر در حالی ریاست انجمن کشتی را برعهده گرفت که شرایط تیم ملی آزاد و فرنگی با امروز فاصله زیادی داشت. آزادکاران ایران در رده ششم و پرنگی کاران در رتبه یازدهم جهان قرار گرفتند اما حالا ورق برگشته است.
کشتی آزاد و فرنگی ایران بار دیگر به قدرت های اصلی جهان تبدیل شده اند و مسابقات جهانی آزاد در کنار موفقیت های آزادکاران نشان می دهد که کشتی ایران چه مسیر بزرگی را طی کرده است. بازگشت به سکوی اول دنیا اتفاقی نیست که یک شبه به دست بیاید و حاصل یک سری برنامه ریزی، حمایت و حضور مستمر در کنار تیم ها بوده است.
خود منشی قبلاً خاطره ای از دریافت مسئولیت جدید تعریف کرده بود. به گفته خودش سال ها پیش که فعالیت تکمیلی داشت، مسئولان ارشد از او خواستند سرمربی تیم شود اما او به دلیل نداشتن فرصت کافی این پیشنهاد را نپذیرفت. این تصور نشان می دهد که منشی همیشه مسئولیت را امری خطیر می دانسته و تمایلی به پذیرش کاری که نمی تواند وقت و انرژی کافی برای آن بگذارد را نداشته است.
الان هم اگرچه گفته می شود رئیس کمیته ملی المپیک یک پست محسوب نمی شود و امکان حضور همزمان در هر دو پست وجود دارد اما واقعیت این است که کشتی نیاز به حضور سرپرست دارد. کمتر از دو سال تا المپیک لس آنجلس باقی مانده و تا چند ماه دیگر سهمیه توزیع می شود. اگر کشتی شکست بخورد، کل کاروان ایران در لس آنجلس سقوط می کند، زیرا بیشتر مدال های ایران در کشتی به دست می آید.
منشی یک رکورد کشتی ساخت که هنوز فصل های ناتمام زیادی دارد. از قهرمانی بیشتر تا تکمیل زیرساخت ها و حمایت از نسل های آینده.