کاخ تخت جمشید با تک گل فرو می ریزد.
نتایج تیم فوتبال پرسپولیس تا پایان هفته دوازدهم لیگ برتر به مذاق هواداران این تیم خوش نیامد. قرمزها که در این فصل با هدف حضور در کورس قهرمانی و کسب نتایج امیدوارکننده وارد این مسابقات شده بودند، حالا با عملکردی مواجه شده اند که نه تنها انتظارات هواداران را برآورده نکرده، بلکه موجی از انتقادات را علیه تیم فنی و بازیکنان به راه انداخته است.
اما در میان تمام مشکلات فنی پرسپولیس، یک مشکل آماری و البته عجیب وجود دارد که می تواند به خوبی برخی از نقاط ضعف این تیم را توصیف کند. قرمزها در این فصل هر بار که از حریف عقب افتادند نتوانستند نتیجه را کامل کنند و در نهایت با شکست زمین را ترک کردند.
این اتفاق در بازی مقابل تراکتورسازی، پلد و فجر سپسی رخ داد. پرسپولیس در هر 3 بازی از حریف خود عقب افتاد و سپس نه تنها نتوانست شرایط بازی را تغییر دهد، بلکه در نهایت شکست را پذیرفت. تکرار این اتفاق در 3 بازی مقابل حریفان مختلف را دیگر نمی توان فقط یک اتفاق فوتبالی یا بدشانسی دانست و باید آن را یک ضعف جدی در ساختار فنی و روانی تیم دانست.
از طرفی پرسپولیس در این فصل نتوانسته در چنین شرایطی دفاع کند. کما اینکه با دریافت گل قسمت زیادی از توان و برنامه های این تیم از بین می رود و بازیکنان راهی برای بازگشت به بازی پیدا نمی کنند. نه فشار هجومی به طور موثر افزایش می یابد و نه تغییرات در تیم فنی تاثیر لازم را در روند بازی دارد.