ورود مستشاران لیبیایی به ایران در زمستان 1363 با نوعی غرور نظامی همراه بود. آنها به فرماندهی فردی به نام سلیمان، خود را تنها کلید زرادخانه موشکی ایران می دیدند و در پادگان منتظری کرمانشاه، بین خود و نیروهای ایرانی دیوار کشیدند. لیبیایی‌ها در همان ماه‌های اول حتی به اعضای تیم ۱۳ نفره ایرانی (گروه حدید) اجازه نزدیک شدن به کابین موشک‌ها را هم ندادند. آنها با ذهنیت تکنسین محور فقط دستور شلیک را اجرا می کردند و دانش فنی را به عنوان ابزار قدرت برای خود نگه می داشتند.

ورود مستشاران لیبیایی به ایران در زمستان 1363 با نوعی غرور نظامی همراه بود. آنها به فرماندهی فردی به نام سلیمان، خود را تنها کلید زرادخانه موشکی ایران می دیدند و در پادگان منتظری کرمانشاه، بین خود و نیروهای ایرانی دیوار کشیدند. لیبیایی‌ها در همان ماه‌های اول حتی به اعضای تیم ۱۳ نفره ایرانی (گروه حدید) اجازه نزدیک شدن به کابین موشک‌ها را هم ندادند. آنها با ذهنیت تکنسین محور فقط دستور شلیک را اجرا می کردند و دانش فنی را به عنوان ابزار قدرت برای خود نگه می داشتند.