ادعای «وجود نشانههایی برای توسعه سلاحهای شیمیایی و بیولوژیکی» چیزی جز تکرار الگوی قدیمی «دروغگویی برای ترساندن افکار عمومی و توجیه جنگ و تجاوز» نیست. آیا باز هم می توان افکار عمومی را فریب داد؟!
سخنگوی وزارت امور خارجه در پیامی در شبکه ایکس در واکنش به ادعای جدید مقامات آمریکایی مبنی بر وجود «نشانههایی مبنی بر توسعه سلاحهای شیمیایی و بیولوژیکی» توسط ایران نوشت:
مقامات آمریکایی پس از پردازش دروغ بزرگ «تهدید هستهای ایران»، اکنون مدعی شدهاند که نشانههایی از توسعه سلاحهای بیولوژیکی یا شیمیایی در ایران وجود دارد!
اتهامات مدام تغییر می کنند، اما الگوی روایت همه یکسان است. ظاهراً آنها انتظار دارند که جهان به فراموشی جمعی برود. چیزی شبیه وضعیت «دوری»، ماهی فوق موشکی انیمیشن «پیدا کردن نمو»!
آیا مقامات ایالات متحده انتظار دارند که مردم حضور بدنام کالین پاول در شورای امنیت سازمان ملل در سال 2003 را فراموش کنند؟ آن شیشه کوچکی را که در دست داشت و به عنوان نمونه ای بصری از تهدید ادعایی سلاح های کشتار جمعی عراق به نمایش گذاشت. بطری که بعدها به نمادی ماندگار از یکی از مرگبارترین فریب های سیاسی در تاریخ مدرن تبدیل شد.
ادعاهای دروغین درباره وجود سلاح های کشتار جمعی در عراق به ابزاری برای تحریک افکار عمومی، ایجاد ترس و زمینه سازی برای حمله زمینی نظامی به این کشور تبدیل شده است. حمله زمینی که پیامدهای آن نه تنها برای مردم عراق، بلکه برای کل منطقه و حتی خود آمریکا فاجعه بار بود.
و اکنون به همان نقطه بازگشته ایم: تکرار ادعاهای شوم و روایت های نادرست که همان الگوی قدیمی را تداعی می کند.
سوال این است: آیا جهان از درس های ویرانگر سال 2003 چیزی آموخته است یا قرار است دوباره گول بخورد؟
ایرنا جهان.