پارادوکس 20 تریلیون دلاری چین.
کسری جافری.
رهبران پکن به زودی دستاوردی را جشن خواهند گرفت که از زمان اصلاحات اقتصادی تاریخی دنگ شیائوپینگ در سال 1978 به دنبال آن بودند: ورود به باشگاه ثروتمندترین کشورهای جهان.
درآمد سرانه چین نزدیک به آستانه تعیین شده توسط بانک جهانی برای اقتصادهای پردرآمد است و احتمالاً ظرف یکی دو سال آینده، حدود بیست و پنجمین سالگرد پیوستن این کشور به سازمان تجارت جهانی، از این آستانه عبور خواهد کرد.
قرارداد 2001 اقتصاد 1.3 تریلیون دلاری چین را به یک غول نزدیک به 20 تریلیون دلار تبدیل کرد. از آن زمان تاکنون، صادرات این کشور تقریباً 13 برابر شده و عنوان «کارخانه جهانی» را به خود اختصاص داده است.
با این حال، بلومبرگ با تحلیل تناقض بنیادی مدل رشد پکن، استدلال می‌کند که مهار چند هزار سرمایه‌دار بزرگ برای حزب کمونیست چین بسیار آسان‌تر از مدیریت طبقه متوسط بزرگ و پرطمئن است.
شکی نیست که رکورد چین در کاهش فقر چشمگیر است. بر اساس آمار بانک جهانی، این کشور از سال 1978 تاکنون نزدیک به 800 میلیون نفر را از فقر مطلق نجات داده است که معادل سه چهارم کل کاهش فقر در جهان است. با این حال، پکن مرز این پیروزی را در خط فقر حدود 2.30 دلار در روز تعیین کرده است. عددی که به گفته منتقدان بسیار کم و غیر واقعی است.
جزئیات این گزارش در سایت دنیای اقتصاد.
کانال رسمی روزنامه دنیای اختاز.