هزینه بی حاصل پول برای اشتغال؛ چرا تسهیلات حمایتی منجر به کاهش فقر نشد؟ تسهیلات حمایت شده برای ایجاد اشتغال علیرغم افزایش چشمگیر منابع مالی در سال های اخیر -از 6000 میلیارد تومان در سال 1395 به بیش از 100000 میلیارد تومان در سال های اخیر- منجر به کاهش فقر و ایجاد اشتغال پایدار نشده است. بررسی‌های مرکز پژوهش‌های مجلس نشان می‌دهد که تخصیص نامتناسب منابع با میزان محرومیت بخش‌ها، تعدد دستگاه‌های اجرایی بدون تقسیم کار مشخص، ضعف نظام نظارتی و تمرکز نهادها بر جذب اعتبار به جای توانمندسازی از عوامل اصلی ناکارآمدی این سیاست است. توزیع منابع اغلب بر اساس چانه زنی سیاسی است و آموزش، آموزش مهارت، مشاوره حرفه ای و دسترسی به بازار نادیده گرفته می شود. همچنین از داده های درآمدی به نظر می رسد که تعداد کارگران دهک های پایین افزایش چشمگیری نداشته و درآمد واقعی این خانوارها رشد محدودی داشته است. مرکز تحقیقات برای رفع این وضعیت، تدوین استراتژی ملی با اهداف قابل اندازه گیری، اصلاح نظام تخصیص منابع بر اساس شدت محرومیت، ایجاد سیستم نظارتی یکپارچه و پیوند حمایت مالی با آموزش، مشاوره و ارتباط با بازار را ضروری می داند. زیرا موفقیت سیاست اشتغال با میزان اعتبار تخصیص یافته سنجیده نمی شود، بلکه با ثبات شغل و افزایش درآمد واقعی خانوارها سنجیده می شود. متن کامل کانال
هزینه بی حاصل پول برای اشتغال؛ چرا تسهیلات حمایتی منجر به کاهش فقر نشد؟ تسهیلات حمایت شده برای ایجاد اشتغال علیرغم افزایش چشمگیر منابع مالی در سال های اخیر -از 6000 میلیارد تومان در سال 1395 به بیش از 100000 میلیارد تومان در سال های اخیر- منجر به کاهش فقر و ایجاد اشتغال پایدار نشده است. بررسی‌های مرکز پژوهش‌های مجلس نشان می‌دهد که تخصیص نامتناسب منابع با میزان محرومیت بخش‌ها، تعدد دستگاه‌های اجرایی بدون تقسیم کار مشخص، ضعف نظام نظارتی و تمرکز نهادها بر جذب اعتبار به جای توانمندسازی از عوامل اصلی ناکارآمدی این سیاست است. توزیع منابع اغلب بر اساس چانه زنی سیاسی است و آموزش، آموزش مهارت، مشاوره حرفه ای و دسترسی به بازار نادیده گرفته می شود. همچنین از داده های درآمدی به نظر می رسد که تعداد کارگران دهک های پایین افزایش چشمگیری نداشته و درآمد واقعی این خانوارها رشد محدودی داشته است. مرکز تحقیقات برای رفع این وضعیت، تدوین استراتژی ملی با اهداف قابل اندازه گیری، اصلاح نظام تخصیص منابع بر اساس شدت محرومیت، ایجاد سیستم نظارتی یکپارچه و پیوند حمایت مالی با آموزش، مشاوره و ارتباط با بازار را ضروری می داند. زیرا موفقیت سیاست اشتغال با میزان اعتبار تخصیص یافته سنجیده نمی شود، بلکه با ثبات شغل و افزایش درآمد واقعی خانوارها سنجیده می شود. متن کامل کانال
