ظهور سیستم چند قراردادی.
نظم حاکم بر روابط بینالملل پس از جنگ سرد، خصلت هژمونیکی داشت که بر اساس آن، آمریکا نه تنها قویترین بازیگر نظام بینالملل در همه ابعاد نظامی، سیاسی، فرهنگی، فناوری و غیره است، بلکه حاضر است در مقاطع حساس برای حفظ نظم موجود و بر این اساس از متحدان خود هزینه بپردازد. این فرض مبنایی برای تشکیل شبکه اتحاد، استقرار نیروها، ترتیبات امنیتی و همکاری نظامی ایالات متحده با اروپا، شرق آسیا و خلیج فارس بود.
متن کامل را در لینک زیر بخوانید.