حاشیه مشکل امروز؛ تهدید فردا
انتشار آمار جدید از وضعیت حاشیه نشینی در مناطق تهران و البرز بار دیگر زنگ خطر گسترش سکونتگاه های غیررسمی در اطراف کلانشهرها را به صدا درآورد. به طوری که 36 درصد جمعیت منطقه تهران و حدود یک سوم جمعیت البرز در مناطق حاشیه نشین زندگی می کنند. این رقم در کنار برآورد بالغ بر 6 میلیون نفر در حاشیه کشور نشان می دهد که مشکل تنها به تامین مسکن محدود نمی شود و به چالش های عمیق در حوزه اقتصاد، عدالت اجتماعی، توزیع امکانات و مدیریت شهری مربوط می شود.
داده‌های برنامه سکونتگاه‌های انسانی سازمان ملل متحد (هبیتات) برای سال 2024، تقریباً 29.8 میلیون نفر، معادل 42.3 درصد از جمعیت شهری ایران را در شاخص گسترده‌تر کمبود مسکن و زندگی در زاغه‌ها قرار می‌دهد. این رقم را نباید مستقیماً با آمار داخلی سکونتگاه های غیررسمی مقایسه کرد. زیرا شاخص بین المللی علاوه بر محدوده جغرافیایی محل سکونت، کیفیت مسکن و دسترسی به خدمات اولیه را نیز ارزیابی می کند.
ساماندهی موضوع حاشیه نشینی یا سکونت گاه غیررسمی، علاوه بر نیازهای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، از الزامات امنیتی نیز می باشد. این گونه مناطق گاهی به عنوان «کارگاه تولید و توزیع آسیب های اجتماعی» شناخته می شوند. با افزایش تعداد این مناطق و تاخیر در ساماندهی آنها، حوزه های بی ثباتی در بیمه ملی و در نهایت امنیت عمومی و امنیت ملی تقویت می شود.
متن کامل را در لینک زیر بخوانید.