به گزارش ایسانا، خشکی مداوم بستر رودخانه زاینده و قطع جریان آب چهره این رودخانه تاریخی و هویت اوصافیه را به کلی تغییر داده و بخش هایی از مجرای خشک آن هم اکنون مملو از علف های هرز و گیاهان خودرو شده است. رودخانه ای به طول بیش از 400 کیلومتر که در دهه های اخیر عمدتاً به دلیل سیاست های نادرست زیست محیطی، برداشت غیرمجاز در بالادست، انتقال آب به حوضه های دیگر و افزایش تراکم جمعیت به این وضعیت دچار شده است و کارشناسان تاکید دارند تکرار هر روزه این صحنه ناخواسته را باید نشانه عادی شدن تخریب منطقه حیاتی اسفایه دانست.